Dairy

2009/Apr/04

วันนี้เขียนเหมือนไดอารี่...

เกี่ยวกับ L'Arc~en~Ciel

วงนอกอาจงงได้

แต่จะลองอ่านก็ได้นะ 

 

ในตอนนั้น

ความคิดบ้าๆที่ช่วงหลังๆนี้ไม่ได้เกิดขึ้นบ่อยนัก

...มันได้หวนกลับมา

'ถ้าตายไปซะเลยก็ดี'

พอคิดได้อย่างนั้นก็เกิดคำถามขึ้นมา

'พร้อมแล้วหรือยังล่ะ?'

พอถึงตรงนี้

กลับนึกถึงอะไรบางอย่างขึ้นมา

ขณะที่กำลังคิดว่า

ตัวเองไร้ค่าและหมดความสำคัญ

มาหลายครั้งหลายคราว

ตอนนั้นก็นึกถึงลาร์คขึ้นมา

'บ้าว่ะ ลุงๆเกี่ยวอะไรด้วย?'

แต่ถึงจะคิดอย่างนั้น

การที่นึกถึงพวกเขาขึ้นมา

กลับทำให้คำตอบของคำถามก่อนหน้านั้น

คือ 'ฉันยังไม่พร้อม'

ก็เลยคิดได้ว่า

ถึงพวกเขาจะไม่ใช่คนใกล้ชิด

ไม่ใช่ชีวิตฉันทั้งชีวิต

แต่กลับมีอิธิพล แรงผลักดัน

และเหตุผลบางอย่างอยู่

การที่แค่ได้ฟังเพลงของพวกเขาก็มีความสุข

แค่ได้ดูรูปก็ทำให้ยิ้มออก

...

คืนนั้นหลังจากที่ปิดไฟนอน

ความคิดต่างๆก็ยังวนเวียนอยู่พักนึง

จนกระทั่งหลับไป...

ในความฝันฉันเห็นพวกเขา

ผ่านมุมมองเหมือนฉันอยู่หลังกล้องทีวี

นานมากแล้วที่ไม่ได้ฝันถึงพวกเขา

ทั้งที่อยากจะฝันถึงบ่อยๆจัง

จำได้แม่นว่าในฝันนั้น

พวกเขากำลังยืนโพสท่า

กำลังถูกถ่ายรูปด้วยกล้องถ่ายรูปที่อยู่รายล้อม

แล้วจู่ๆ ไฮด์ก็หันมาทางนี้

แล้วก็เดินขยับเข้ามาใกล้ๆ

ตอนนั้นดีใจมากกกกกกกก

ราวกับฉันอยู่ตรงนั้นจริงๆเลย

แล้วไฮด์ก็ยิ้ม

เป็นรอยยิ้มที่น่ารักมากๆ

ก่อนจะยกมือขึ้นมาชูสองนิ้วไว้ข้างแก้มตัวเอง

ขณะที่ยังยิ้มแบบซุกซน ทะเล้นๆ

แล้วมองมาทางนี้

เหมือนพยายามจะสื่ออะไรสักอย่าง

แต่ถึงอย่างนั้น

ก็ไม่ได้เอ่ยอะไรสักคำ

ตัวฉันในตอนนั้นยิ้มออกมา

แบบยิ้มออกมาจริงๆเลย

เหมือนกับเวลาที่เราร้องไห้ออกมาจริงๆ

เวลาที่ฝันร้าย ก่อนจะสะดุ้งตื่นขึ้น

ทั้งที่เวลาตื่นแบบนี้

มักจะลืมความฝันนั้นไป

แต่ครั้งนี้กลับจำได้

เหมือนภาพยังอยู่ตรงหน้า

พลางคิดขำๆ

'ลุงๆนี่เล่นมาเข้าฝันเลย'

แต่อันที่จริง

คงเป็นจิตใต้สำนึกที่มีพวกเขาเป็นแรงผลักดัน

ตั้งใจจะบอกอะไรสักอย่างล่ะมั้ง?